Where Complex Metallurgy Demands Profound Insight
Within heavy industry and global steel production, success hinges on precision, reliability, and transformation. Technical challenges in metallurgy rarely stand alone; they require a razor-sharp analytical mind and the ability to oversee the larger structural framework.
As a Delft-trained engineer (MSc), I combine fundamental material science with extensive industrial experience. As a philosopher (MA), I bring conceptual clarity and analytical depth to reduce complex problems to their core essence. AHa-Met-Consult provides independent advisory services that structurally reinforce your metallurgical processes.
My name is Arie Hamoen. In a rapidly evolving industrial world, I support metal-producing and processing companies across the globe in solving their most persistent technical and logistical challenges. I operate at the unique intersection of two seemingly distinct worlds: Metallurgy and Metaphysics.
As an Engineer: I Deliver the hard, exact science of crystal lattices, phase diagrams, and process optimization.
As A Philosopher: I Deliver methodical inquiry, logical reasoning, and the capacity to think beyond established frameworks.
More about AHa-Met-Consult:
Science provides intelligence; intuition brings intelligibility. A true metallurgist possesses intelligibiligence—the rare ability to bridge scientific data with absolute comprehension.
Arie Hamoen
Handbook Metallurgy, about the soul of a staalmeester
Master thesis Philosophy of Management and Organizations july 2018.
Projects
Find more details of example projects and technical papers on the project page
Opinions
Find more detalis of example opinion articles on the opinion page. These articels are in Dutch and are also published on my LinkedIn page.
Het uitstel van de LOI voor miljardensteun aan Tata Steel biedt een kans voor Plan B (26-09-2026)
Het recente besluit van de ministeries, de provincie en de directie om de Joint Letter of Intent (LOI) met vijf maanden te verlengen tot 1 maart 2027, laat precies zien waar de schoen wringt. De beoogde waterstofroute loopt energetisch, financieel en logistiek vast, en dus wordt de beslissing vooruitgeschoven. Maar met vijf maanden uitstel verander je de wetten van de thermodynamica en de schaarste op het elektriciteitsnet niet. Ondertussen lost dit uitstel niets op voor de regio en de mensen op de fabrieksvloer die behoefte hebben aan duidelijkheid.
Het valt op dat alle betrokken partijen — de politiek, de waterstoflobbyisten en de media — vasthouden aan één richting. Plan B wordt in alle openbare discussies niet eens genoemd. Het raakt hiermee precies aan de frustrerende paradox dat het geluid van het gezonde verstand niet gehoord lijkt te worden.
Om die stilte te doorbreken en een constructieve uitweg te bieden, wil ik de documenten met u delen die tot nu toe alleen vertrouwelijk met het ministerie, de directie en onderzoeksredacties zijn gedeeld. Het betreft onder andere de pitch die Pieter Broersen (voormalig Chef Fabriek) en ik gehouden hebben op het ministerie van Economische Zaken. Deze pitch was de directe aanleiding om het in IJmuiden ontwikkelde alternatief officieel om te dopen tot Plan B (HIsarna + SMU), als antwoord op Plan A (DRI + EAF).
De energetische en economische realiteit laat zien dat een eigen grootschalige DRI-installatie op waterstof in Nederland voorlopig onhaalbaar blijft. Het recent verschenen PwC-rapport in het FD onderstreept de grote operationele risico’s van deze route. Zonder een rendabel alternatief dreigt de staalindustrie in een impasse te raken, terwijl de geschiedenis van de fabriek aantoont dat we procestechnologisch veel flexibeler kunnen opereren.
Zowel de redactie van Nieuwsuur (benaderd op 24 en 28 augustus) als de economie- en klimaatredactie van Follow the Money (getipt op 21 september) zijn inmiddels voorzien van dit dossier. Nu de politieke besluitvorming formeel is verlengd tot maart 2027, is dit hét moment om de feiten voor iedereen toegankelijk te maken.
Plan B (HIsarna + SMU) brengt de prioriteiten terug naar de thermodynamica en de leefomgeving via heldere, beproefde uitgangspunten:
Volksgezondheid en Leefomgeving
Dit plan lost de acute milieucrisis direct aan de bron op. Omdat HIsarna rechtstreeks ertsen en kolen verwerkt, worden de omstreden kooksfabrieken, de sinterfabriek en de pelletfabriek permanent gesloten. Waar de open mengvelden momenteel gekenmerkt worden door verwaaiing, gaat in Plan B alles via gesloten silo’s, waardoor de stofverspreiding stopt. Ook de staalslakkenproblematiek wordt hiermee 100% circulair opgelost: veel minder slak en volledig herinzetbaar binnen het eigen proces.
Keiharde CO₂-reductie
Het primaire reductieproces van ijzer maken in HIsarna staat thermodynamisch als een huis en levert op zichzelf al een harde CO₂-vermindering van 30% op ten opzichte van de traditionele route. Destijds negeerde de leiding van Tata dit proces omdat het niet zero-koolstof was; men ging blind mee in de algemene waterstoftrend. De praktijk bewijst echter dat een absolute ‘zero-koolstof’ route via DRI en EAF een fictie is.
Niet genoemd stikstofaspect
Een belangrijk aspect van Plan B dat in openbare discussies niet genoemd wordt, is het stikstofdossier. Tata is momenteel een van de grootste NOx-uitstoters van Nederland omdat hoogovens op hete wind (lucht) draaien. HIsarna maakt gebruik van pure zuurstof, waardoor de thermische NOx-uitstoot procestechnisch nagenoeg nul is. Dit biedt direct structurele ruimte in de nationale stikstofcrisis (nadere onderbouwing hiervan staat als position paper op mijn website).
Borging van het unieke Verdienmodel
IJmuiden overleeft dankzij haar unieke massaproductie van hoogwaardig automotive-staal en ultra ‘schoon’ staal voor batterijhulzen. Een standaard EAF-route op schrootbasis kan deze speciaal soorten proces technisch nagenoeg niet volwaardig leveren. Plan B zorgt via de SMU voor een stabiele balans van 50% voorgesmolten schroot en 50% nieuw vloeibaar ruwijzer, waardoor de vertrouwde oxystaalfabriek (BOF) en de superieure staalkwaliteit tegen concurrerende kosten behouden blijven.
Bedrijfseconomische superioriteit
Waar de waterstofroute (Plan A) miljarden aan publiek geld eist (met een onhaalbare stroomvraag van 16,2 miljard kWh), kost een modulaire opbouw via HIsarna en SMU een fractie daarvan (geraamd op ca. 300-400 miljoen euro per installatie). Tevens bevat HIsarna-ijzer geen silicium (Si), waardoor de staalfabriek direct tonnen aan kalk (CaO) bespaart. Dit levert een directe operationele winst op van 1 à 2 miljoen euro, plus een flinke reductie van de verborgen Scope 3 CO₂-uitstoot die bij het branden van kalk vrijkomt.
Het zou goed zijn als deze extra maanden tot 1 maart 2027 echt gebruikt worden om breder te kijken vanuit de praktijk. Het is nog niet te laat voor het gezonde verstand.
Download de officiële presentatie / ministerie-pitch van 1 juli 2026 (PDF)
Download het feitelijke memorandum ‘Het IJzermaken Begrepen’ uit 2023 (PDF)
De blinde vlek in de Nederlandse staaltransitie (2-9-2026)
De formele miljardenaanvraag zet op papier in op een route via groene waterstof. Voor de volledige IJmuidense capaciteit van 6 miljoen ton vloeibaar ijzer zou dit op termijn (bij 100% waterstof) een stroomvraag van 16,2 miljard kWh aan groene stroom vereisen.
Er ligt een beproefd, in IJmuiden ontwikkeld Plan B op de plank: de combinatie van HIsarna-technologie met een Scrap Melting Unit (SMU). Onze berekeningen voor Plan B borgen de huidige totale IJmuidense capaciteit van 6 miljoen ton via een overzichtelijke, modulaire opbouw van 3 HIsarna-installaties en 3 SMU’s.
- 50/50 Balans: De SMU smelt extern schroot voor, waardoor de vloeibare input voor de oxystaalfabriek verschuift naar een stabiele balans van 50% voorgesmolten schroot en 50% nieuw ruwijzer. Dit voorgesmolten schroot is feitelijk 100% groen — vergelijkbaar met hoe men in Zweden schrootroutes als volledig groen certificeert.
- Absolute halvering: Omdat de 3 SMU’s de helft van de metallurgische warmte voor zijn rekening nemen, hoeven de 3 HIsarna-installaties samen nog maar de helft van de oorspronkelijke hoeveelheid ruwijzer (3 miljoen ton) te produceren. Dit levert een directe, absolute halvering op van de benodigde procesenergie, de gasbehoefte en de CO₂-uitstoot aan de poort.
- Realistische optiek: Waar de voorgesteld DRI met EAF-route via de grafietelektroden altijd nog ca. 2 kg koolstof per ton staal uitstoot en ook biomassa in de praktijk koolstof bevat, wordt duidelijk dat een absolute ‘zero-koolstof’ route in de praktijk een fictie is. Daarnaast is de massaproductie van hoogwaardige automotive- en schoonstaal-kwaliteiten in de DRI met EAF-route nagenoeg onmogelijk. Plan B biedt hier de meest eerlijke en kwalitatief superieure uitweg: de vertrouwde oxystaalfabriek (BOF) blijft tegen concurrerende operationele kosten volledig in stand, waardoor de unieke staalkwaliteiten gewaarborgd blijven.
Bent u benieuwd naar de exacte bedrijfseconomische en metallurgische analyses achter dit scenario? U kunt de volledige, technische notie ‘Het IJzermaken Begrepen’ direct downloaden.
Today (1-8-2026) marks exactly 40 years in the profession.
Project: HIsarna understanding the process
Co-author of a published paper for Tata Steel IJ,uiden the Netherlands. Hisarna is an innovative ironmaking technology, which pursues a significant reduction in CO2 emissions during iron production. For the process understanding and improving, a seven zone descriptive model was developed.
Project: BOF Steelmaking for a Low-Carbon Future
Co-author of a paper for Danieli Corus The Netherlands. An evaluation of different charge mix scenarios was performed using an internally developed mettalurgical calculation tool based on a static heat and mass balance model designed to represent the BOF process under defined operating conditions.
Opinie: waarom laat Nederland een eigen doorbraaktechnologie lopen ?
Nederland heeft tientallen jaren geïnvesteerd in de ontwikkeling van HIsarna, een technologie die in IJmuiden is ontstaan en die de uitstoot van de staalindustrie drastisch kan verminderen. Buitenlandse bedrijven hebben inmiddels besloten commerciële installaties te bouwen. Maar in Nederland kiest de politiek voor een andere route: een miljardeninvestering in staalproductie op aardgas/waterstof.
Opinie: Nederland heeft genoeg groene stroom — waarom zijn energierekeningen dan zo hoog?
De huidige energieprijzen weerspiegelen niet de werkelijke kosten van duurzame elektriciteit. Huishoudens betalen in toenemende mate voor de onzekerheid van de markt, de marges van handelsmaatschappijen en het rendement van investeerders. Terwijl zon en wind zelf gratis energie leveren, wordt de financiële last van het systeem juist neergelegd bij de burger. De energietransitie dreigt daarmee niet alleen een technisch vraagstuk te worden, maar ook een herverdeling van welvaart van huishoudens naar kapitaal.